Pensioen

Alhoewel we in dezelfde stad wonen en ook nog eens dezelfde familienaam hebben, kenden wij mekaar nog niet.  Op 1 april (geen aprilgrap), 26 jaar geleden zijn we voor dezelfde werkgever beginnen werken.  De eerste weken pendelden we van onze woonplaats met de trein naar Antwerpen voor onze opleiding.  Dan zijn we op het kantoor in L. beginnen werken, na 6 maanden ben ik het kantoor in T. gaan versterken, zij is in L. gebleven. 
In 1992 heb ik mijn mutatie naar N. gekregen, een heel stuk dichter bij huis (11 km ipv 33 km), zij is na verloop van tijd naar B. gegaan omdat het kantoor in L. nog sporadisch open zou zijn. 
Toen zijn we mekaar zowat uit het oog verloren, we werkten in een verschillende regio en zagen mekaar dan ook niet meer op de opleidingen.
Begin dit jaar zijn we mekaar weer tegengekomen en hebben we al enkele keren goed kunnen bijbabbelen.
Zij is vanaf 01-07-2013 op pensioen en dat hebben we vandaag gevierd.
Natuurlijk kan je dan niet met lege handen afkomen.  Ik had voor haar eerder al een dumpling gemaakt, nu nog een papierenzakdoekenzakje en assorti mandje, dit laatste heb ik gevuld met producten  van Rituals...

Schoudertas met verzonken rits

Op vraag van een vriendin heb ik voor haar een schoudertas met verzonken rits gemaakt, zoals deze en deze.

 

Ik ben een beetje lui geweest en heb aan de voorzakken geen paspel gezet, maar gewoon het voering stofje een stukje naar boven gehaald.

 

 



Het eerste projectje met mijn nieuwe label.

Bernina-zomer-blogproject (vervolg)

Hier had ik het al over het Bernina-zomer-blogproject waar ik aan mocht deelnemen.  Op 1 juli verscheen mijn projectje op het Bernina blog.  Ik ging voor een recept 27 uit 'Zo Geknipt'.
De lapjes stof die ik van het team kreeg waren iets groter dan ik gevraagd had, ik knipte alles heel zuinig en kreeg uit de rest nog een aantal accessoires.

 

Een tasje met rits,

enkele kussens voor mijn favoriete zetel in de veranda,

de kleinste dumpling (van Keyla Lou), is ideaal om kleine muntjes of sleutels in te stoppen en een papierenzakdoekenzakje.

Laat de zon nu maar schijnen, ik ben er helemaal klaar voor.

Fietszadelhoesje

Ik maakte reeds eerder een fietszadelhoesje.  Het was een leuk en snel klaar projectje, ik maakte dan nog maar een aantal reservehoesjes.

De kleindochters vonden deze leuk en wilden er ook wel eentje voor hun fietsje.  Ik had geen kinderfietsje in de buurt, dus zijn dit foto's zonder zadel.

Schoudertas

Bij haar zag ik de schoudertas uit Zo Geknipt.  Die wou ik ook maken.  Toen zij naar Ikea ging bracht ze voor mij een stukje canvas mee.  Voeringsstofjes had ik nog genoeg, maar een stevig stofje zat niet tussen mijn voorraad.  Nu nog kiezen: welk voeringsstofje ?  Ikzelf wilde gaan voor kanarie geel, maar zij en zij raadden mij aan om voor oranje te gaan.  Nu nog op zoek naar oranje paspel en oranje ritssluitingen, gele had ik ondertussen al.  Bij Veritas vind je dat normaal gezien wel, alleen geen oranje paspel, wel biaislint.  Dan de paspel maar zelf maken, paspelkoord had ik nog van het stoffenspektakel.

Ik ben heel tevreden met mijn tas, ik heb ze gemaakt met een verzonken rits en het binnenzakje heb ik in een ander stofje moeten maken, mijn lapje voeringsstof was net iets te klein.  De bodem is nog extra verstevigd met een stukje placemat overtrokken met het voeringsstofje.

Fiets

Gaan fietsen met een witte broek of rok is niet ideaal met een fiets met zwart zadel.  In het verleden bedekte ik het zadel met een grote zakdoek of sjaaltje.  In Zo Geknipt zag ik de oplossing.  Ik heb de hoes niet in toille cirée gemaakt, maar gewoon in een katoentje.

Mandje krokantje

Het verscheen hier, hier en daar al in blogland, het mandje krokantje uit Zo Geknipt.  Ik dacht dat het ook wel kon dienen om te vullen met lekkers voor de kleinkinderen (en natuurlijk ook voor de kinderen) als ze op bezoek komen.